บทที่ 95 กฎเกณฑ์

ทาวัตพูดออกมาโดยไม่รู้ตัวว่า กันตพงษ์ยืนอยู่ข้างหลังเขาพอดี และได้ยินบทสนทนาทั้งหมดเข้าหูไปแล้ว

กันตพงษ์รู้สึกแปลกๆ ตั้งแต่ต้น วันแรกของงานประมูลไม่จำเป็นต้องแข่งขันกันถึงขนาดนี้ ยิ่งไปกระทบอนันต์อีก ปรากฏว่าทาวัตมีใจให้ลลนาตั้งแต่แรกแล้ว

นึกถึงบริษัทหลายแห่งที่กำลังติดต่อลลนาอยู่ เขารู้สึกว่าควรจะเ...